Schrijver

Proza & redactie

Jeugd in de Jordaan (2020, ed.)
Novelle, non-fictie. Genre: autobiografisch
Herinneringen aan de jonge jaren van mijn grootvader, toen hij opgroeide in de Amsterdamse Jordaan rond 1900. Opgetekend door H.A. Scholtz, circa 1960.

Van een burn-out naar een onweerstaanbaar leuk leven (2020, ed.)
Non-fictie, ervaringsverhalen.
Geschreven en samengesteld door Eva Hamming
Link naar website en winkel

De Laatste Mist (2019)
Kort verhaal, fictie.
Zone 5300 (#120). Illustraties van Marcel Ruijters
Link naar Zone 5300 | link naar losse verkoop

Stik (2018)
Dood Punt (2018)
Korte verhalen, fictie.
In het kader van de Schrijversvakschool Groningen

De Muur (2018)
Ultrakort verhaal, fictie.
55 woordenverhalen, ultrakorte verhalen voor onderweg en tussendoor, deel 3
Link naar winkel | link naar De Muur

Meertens & Zn. (2016)
Kort verhaal, fictie. Genre: horror / slipstream
Edge Zero: de beste Nederlandse genreverhalen van 2016
7e plaats publieksprijs | Link naar winkel | link naar Edge Zero



Toneelteksten

Zonderling
Toneeltekst in wording
Een stuk over je terugtrekken, leven in de natuur (en voor een groot deel in je hoofd), over wanneer je als persoon bestaat. En helpt het, als je het hele oeuvre van Kierkegaard van buiten kent?

In een zelfgebouwd huis in een zelfgebouwde wereld woont de zonderling. Maar daarbuiten is nóg een wereld, waar alle andere mensen wonen. Hoe zonderling moet een mens zijn om een andere zonderling normaal te noemen? Als je altijd alleen wandelt, komt er een moment dat je jezelf ontmoet – zeggen ze.

Als een Huis (2017)
Toneeltekst voor jongerenplatform NNTWEE
Regie: Miranda Laanstra
Spel: Jente Poiesz, Juliette Tantawy, Lola Catsburg, Monica Hofman, Niké Wentholt, Ryanne Rink, Sanne Schoemaker, Suzanne Jansen
Link: Noorderzon

Vier zussen in een container, afgeschermd van de buitenwereld. Een ingeblikt bestaan vol routine, herinneringen en dezelfde gezichten. En de meisjes willen niet meer. Of eigenlijk willen ze wél meer: ze willen vrijheid en de wereld – maar wat waart daar buiten toch allemaal rond?

Zouden (2017)
Toneelscène in het kader van De Tekstsmederij
Link: De Tekstsmederij

Een deur in het midden van het podium, met een klok. Wat als je een deel van je leven over kon doen? Geïnspireerd door de zin:‘It was the best of times, it was the worst of times’.

Je Had Er Bij Moeten Zijn (2016)
Toneeltekst voor jongerenplatform NNTWEE
Regie: Miranda Laanstra
Spel: Nick Kamerling, Jurgen van Tolie, Lotte Oostenga, Pleun van Engelen, Tirza Mercuur, Amber Rozema, Manouk Hattenberg, Timna Hacquebord
Link: Noord Nederlands Toneel

Twintigers en het begrip keuzestress. Anno 2016 hangt Fear Of Missing Out overal in de lucht. De wereld ligt aan je voeten, maar al die mogelijkheden werken vaak juist verlammend en foute keuzes kunnen meedogenloze gevolgen hebben. Bij zijn is meemaken, om achteraf te kunnen zeggen: Je had er bij moeten zijn.

Nu We Nog Blauw Zien (2016)
Toneeltekst in het kader van de SVS Groningen
Coaching: Aletta Becker
Link: Schrijversvakschool Groningen

Een jong stel in een hotel, ver van huis. De airo hapert en de problemen van de gasten in de aangrenzende kamer dringen door de muren heen. Na een heftige ervaring hangt er een gesprek tussen hen in, maar geen van beiden durft te beginnen. Ze halen herinneringen op, ouwehoeren en praten langs elkaar heen, tot ze er uiteindelijk niet meer omheen kunnen. Soms is communiceren het moeilijkste als je elkaar door en door kent.

En nu is het mooi geweest, of het verhaal van de vrouw die in een pompoen veranderde (2016)
Geschreven voor Theatertapas, zesmaal opgevoerd in de oude watertoren de ‘Bovenkamer van Groningen’
Regie: Miranda Laanstra
Spel: Corina Onderstijn, Henriëtte Poelman, Jantien Siebring
Tekst: Corina Onderstijn & Henriëtte Poelman
Link: festival Theatertapas

Monologen en dialogen, opgehangen aan persoonlijke verhalen van drie vrouwen rond de dertig. We jagen, zoeken, racen en jongleren al onze ambities terwijl we leven in de waan van de dag, die we slechts af en toe weten te ontstijgen. Even staan we stil: wat houdt die waan in? Hoe staat het met beloftes van de vorige generatie en is het een recht of plicht om te worden wie en wat we willen zijn? Geen theater met een vingertje maar met open armen en een open blik.